Ez soilik otoitz egin, animatu
Bokazioa ez da ezerretik sortzen
Batzuetan badirudi bokazioak —sakerdotzara, ezkontzara edo bizitza kontsakratura— ezerretik sortzen direla, balitz bezala Jainkoak ezkutuan deitzen duela, inork parte hartu gabe.
Baina ez da horrela: Jainkoak aurpegi zehatzen bidez deitzen du, komunitate bizien bidez, benetan interesatzen diren pertsonen bidez.
Horregatik, ez da nahikoa bokazioengatik otoitz egitea. Bizitzarekin planteatu behar da.
Otoitz egin bai… baina begiak zabalik
Jesusek argi esan zuen: “Uzta handia da eta langileak gutxi; eskatu, beraz, uzta-jabeari bidal ditzala langileak bere uztara” (Mt 9,37-38).
Otoitz hori ez da pasiboa ezta teorikoa ere. Gu geu Jainkoaren lankide bihurtzera deia da, beste batzuei beren bidea aurkitzen laguntzen dietenak izatera.
Bokazioengatik otoitz egiteak ingurura begiratzea esan nahi du: zure parrokiko gazteei, zure lagunei, pozarekin zerbitzatzen duenari, pazientziarekin entzuten duenari, fedea koherentziaz bizi duenari.
Halako norbait ikusitzen duzunean, ez isildu. Agian unea da, xume eta diskretu planteatzeko:
» “Pentsatu al duzu zertara deitzen zaituen Jainkoak?”
Batzuetan horrelako galdera batek, apaiz batek, katekista batek edo fedezko lagun batek eginda, pertsona berak bazter utzita gera zitekeen bokazio‑bereizketa esnarazten du.
Bakoitzak bestearen santutasuna bilatzen du
Bokazioa ez da kontu pribatua. Denok gara bestearen santutasunaren arduradun.
Animoa ematen duen laiko bat, otoitz egiten duen ama bat, proposatzen duen apaiz bat, laguntzen duen komunitate bat… denek parte hartzen dute bokazio berrien jaiotzan.
Munduak senar‑emazte onak, apaiz onak, kontsakratu onak behar ditu. Eta hori hasten da bakoitza bere bokazioaren adibide on izaten denean eta entregaren poza erakusten ahalegintzen denean.
Seinalatu, lagundu, otoitz egin
Arretaz begira ezazu. Idatzi bihotzean poza, itxaropena, zerbitzua transmititzen dituzunen izenak.
Lagundu iezaiezu zure adiskidetasunaz, zure otoitzaz, zure adibideaz.
Eta egunero otoitz egin:
“Jauna, bakoitzak bere bidea deskubri dezala, eta gu elkarri laguntzen jakin dezagula bereizpenean.”
Komunitatean sortzen den bokazioa
Ez da bokaziorik bakarrik loratzen. Otoitz egiten duen, entzuten duen, elkarrekin badoan komunitate batean sortzen da.
Sinodalitatea —elkarrekin ibiltze hori— ez da soilik pastoral metodo bat: Jainkoak deitzen duen modu bera da.
Bokazio bakoitza, historia bakoitza, laguntzen, proposatzen eta sostengatzen duen herri baten fruitua da.